Van Hong Kong via Singapore naar Australië!

Afscheid Shane en Raphaele

Onze laatste dagen in Hong Kong eindigen we met nog een paar bourgondische afspraken. Zo koken we op onze laatste avonds voor Natsumi. Als toetje verrast zij ons met Okonomiyaki (Japanse pannekoeken)! Heel bijzonder en erg lekker. En we hebben nog een lunchafspraak met Raphaele en Shane, die willen ons hotpot laten proberen, maar we komen uiteindelijk terecht bij een Koreaan. Ook erg lekker! Daarna nemen we afscheid, met de belofte van Shane dat hij de volgende keer hotpot voor ons maakt. Deal!
 

Hoppen maar met die bus!

We springen snel de metro in, want het is tijd voor onze transfer vlucht naar Singapore. Als we hier landen, is het al laat. We vinden ons hostel –maken de snurkende receptionist wakker- en eten op straat nog een hapje voor we het bed in duiken. ´s Morgens zijn we vroege vogels, want we willen onze paar uurtjes in Singapore goed benutten. Het zijn sub-tropische temperaturen hier, met de bijbehorende buien. De vegetatie is ook sub-tropisch en zorgt voor een fris, groen straatbeeld, ondanks alle hoogbouw. 

Het gave Marina Bay Sands hotel

We vinden een hop-on, hop-off bus en worden in twee uurtjes tijd de stad door gereden langs alle highlights. Tijd voor hop-off´s hebben we helaas niet, dus die bewaren we voor een volgend bezoek. We eten nog een hapje in Chinatown en dan moeten we alweer richting luchthaven gaan.

Ook deze vlucht vliegt voorbij en voor we het weten landen we al in Perth. In de aankomsthal staat Fleur (oud-studiegenoot van Angélique) klaar om ons te begroeten. Erg leuk om haar na een jaar of vijf terug te zien! Ze woont nu al een paar jaar in Perth en bij haar en haar vriend Adam mogen we een tijdje logeren. We krijgen onze eigen slaapkamer en badkamer, dus we zijn heel blij met deze plotselinge luxe!
 

Straatartiest in Fremantle

Na een heerlijke nachtrust worden we wakker op een zonnige zondagmorgen. Fleur rijdt met ons naar een supermarkt, waar we nogal schrikken van de prijzen. Alles is bijna dubbel zo duur als in Nederland. We moeten snel proberen een baantje te vinden hier, anders gaat ons reisbudgetje heel snel slinken...! ´s Middags nemen we de trein naar het historische havenstadje Fremantle, waar we de Fremantle Market en de haven bezoeken. Erg relaxed is het hier; overal zitten mensen buiten op terrasjes te eten en te drinken. En de Fish & Chips is kakelvers. 

Zonsondergang Fremantle Beach

Het is wel weer even wennen om weer tussen zoveel blanken te zitten na al die tijd in Afrika en Azië. We vallen weer rustig terug in de anonimiteit.
We lopen bij een paar backpackers hostels binnen om op de prikborden te kijken naar auto´s en banen. Vooral de advertenties waar met dikke letters ´URGENT!´ op staat, inclusief de bijbehorende prijsverlagingen, zetten we even op de foto (sorry, Leon).


The way we like it!

Terug in High Wycombe, waar Fleur en Adam wonen, gaan we nog even aan de slag en mailen we onze CV´s naar Fleur, zodat ze die kan printen voor ons.
 Tijd voor job-hunting! We nemen de bus naar Perth en lopen alle hostels langs om de prikborden te scannen. Ook zoeken we het internet af naar vacatures, sturen verschillende mailtjes uit en bellen bedrijven naar aanleiding van hun vacatures. Op dag drie is het raak voor Joep. We nemen de benenwagen, de bus, de trein, de bus en weer de benenwagen en bijna twee uur later komen we aan op het bedrijventerrein waar we moeten zijn. Joep heeft een gesprek bij een bedrijf dat zonnepanelen op daken installeert. Twee uur later komt hij naar buiten; hij heeft de baan en kan de volgende dag beginnen! Yes! Om het te vieren, trakteren we onszelf op Fish & Chips!

Witte dolfijnen, schelpjes graven en lekker eten!



Ngong Ping

Na een rustig nachtje op ons kleine paradijsje ´Lo Kei Wan´ beach worden we ´s morgens door sterke zonnestralen weer uit de tent gelokt. Wat een hitte zo vroeg op de dag al! Het stomme is dat Angélique met deze temperaturen snipverkouden is van de airco die overal in Hong Kong op standje vries staat en de zon wekt flinke niesbuien op. We nemen de bus naar Ngong Ping. Hier vinden we een youth hostel in de bossen; we zijn de enige gasten. Ngong Ping blijkt een soort Disney dorp te zijn, waar alle winkels en eetgelegenheden om stipt 18u de deuren sluiten. 

Blikken huizen in Tai O

Toeristen komen hier voor een dagtripje om de Giant Buddha te zien en om mooie wandelingen te maken met uitzicht op de baai en een idylisch gelegen gevangenis. Wij doen er vrolijk aan mee, want verder is er niet veel te doen.
De volgende dag bezoeken we in de drukkende hitte het kleine vissersdorpje Tai O. Na een lekkere lunch (met een jummie soja-toetje!) lopen we naar de paalwoningen en de armzalige blikken huizen waarin veel locals wonen. Onvoorstelbaar. 

Chillen op Pui O Beach

Op de markt wordt veel gedroogde vis verkocht. En duur verkocht! Het ziet er in onze ogen niet zeer appetijtelijk uit, maar het zal toch een soort delicatesse zijn. Daarna gaan we op de pier witte dolfijnen spotten. Na een tijdje wachten, ziet Angélique er nog nèt een het water in plonzen. Cool! We vinden het tijd om zelf ook het water in te plonzen, dus we springen in de bus naar Pui O beach. Hier zetten we onze tent op bij een government camping die direct aan het strand ligt, van alle faciliteiten is voorzien (toiletten, douches, all-day bewaking, winkeltje...) en gratis is! Prachtig. 

Samen schelpjes graven

Na een middagje relaxen en zwemmen, gaan we nog lekker uiteten. Als we terug komen, staan er een paar koeien op het strand voor onze tent de bladeren van de boompjes te eten. Erg grappig! En overal zijn er nog mensen gezellig aan het BBQ´en.
 De volgende dag regent het ´s morgens en gaan we naar het dichtbijgelegen Mui Wo om te lunchen en boodschappen te doen. Als we terugkomen op de camping schijnt het zonnetje weer. 

Dikkertje Dap zoekt schelpjes

In het water leren we een groep jonge Hong Kong-nezen kennen. We drinken samen een biertje op het strand en gaan daarna fanatiek met hun schelpjes zoeken. Dit is een favoriete bezigheid van de Chinesen; jong en oud zit in het ondiepe water te graven. Als er geen schelpjes meer te vinden zijn, worden we uitgenodigd om bij hun te komen BBQ´en. 

Rooftop BBQ met HK vrienden

Ze hebben een appartement gehuurd (ze slapen met 6 mensen in een 2-persoons appartement!) en op het bijbehorende dakterras eten we een heerlijk maaltje met o.a. kippetje, worstjes, mais, champignons, varkensnek, lever, marshmallows, en natuurlijk de schelpjes. Het is erg gezellig en na de nodige biertjes stappen we om 01u30 weer in de taxi terug naar de camping.


Groepkiek op het strand

De volgende dag verruilen we het strand weer voor de stad en ontmoeten we in Tsing Yi (een klein eilandje tussen Hong Kong en Lantau Island) onze nieuwe Couchsurf-host; de Japanse Natsumi. Ze heeft een ruime flat op de 33e verdieping met een spectaculair uitzicht op de Hong Kong skyline. Natsumi is duidelijk trots op haar roots en samen eten we een hapje bij een Japanse fastfood keten!


Uitzicht vanuit flat Natsumi

De volgende dag gaan we de status van onze nieuwe paspoorten eens voorzichtig checken bij de Ambassade en wat blijkt: ze liggen al klaar! Meteen op internet een vlucht boeken dus... en het Working Holiday Visum voor Australië aanvragen, want dat wordt onze volgende bestemming! ´s Avonds trakteren we Natsumi op echte Hollandse kost: gehaktballen met aardappelen en rode kool. Met grote ogen kijkt ze naar de gehaktbal. Ze had nog nooit zo´n grote bal vlees gezien. En van rode kool had ze ook nog nooit gehoord. Gelukkig vindt ze het wel lekker!
 

Fietsen in New Territories

We vinden het tijd voor wat beweging en bezoeken de volgende dag Tai Po market. Hier eten we eerst een lekker maaltje in een foodcourt en daarna huren we een fietsje om langs de kust te fietsen. Het is hier vooral erg druk met slingerende Chinezen die niet kunnen fietsen; we zien zelfs zijwieltjes en bloedlippen voorbij komen. Het is grappig om te zien en het windje op de fiets is lekker. Als we ´s middags thuis komen, zien we dat ons visum al geregeld is. Handig, zo´n electronische aanvraag! 

Heerlijk goodbye dinner

´s Avonds hebben we een goodbye-dinner met onze Chinese vrienden van Pui O beach. Ze nemen ons mee naar de Night Market, waar we langs de fortune tellers lopen. Het verbaast ons hoeveel mensen zich de toekomst laten voorspellen! We eten local streetfood en ze verrassen ons met allemaal lokale gerechtjes. We proberen zelfs de kippepootjes, helden als we zijn. Aan het eind van de avond nemen we afscheid. Wij mogen niets betalen; het volgende rondje is voor ons, in Nederland!

Kungfu les en zwemmen in de Urban Jungle

Skyline Hong Kong

In Hong Kong aangekomen, zijn we direct onder de indruk van alle hoogbouw. Wat een stad! We belanden midden in het toeristen ghetto Tsim Sha Tsui in Kowloon, wat bekend staat om de ´goedkope´ mansions met zo´n 80 guesthouses. Het zijn allemaal flats, waarvan ieder kamertje door de eigenaar verhuurd wordt. Kortom: je betaalt dik geld voor een klein hok met een bed en zonder ramen. Voor we naar bed gaan, bezoeken we nog de Avenue of the Stars, waar we uitkijken op de Victoria Harbour. We hebben hier een prachtig uitzicht op de skyline van Hong Kong.

Mangotoetjes eten met Ping

De volgende ochtend bezoeken we de Ambassade om nieuwe paspoorten aan te vragen. Dit blijkt twee tot drie weken te duren. Best lang dus.
In Hong Kong hebben we ook weer toegang tot Facebook en zo komen we te weten dat onze vriendin Ping in Hong Kong is! De volgende avond hebben we een dinner-date in een ´foodcourt´, waar ze ons laat kennis maken met een paar nieuwe gerechten. Erg lekker! Voor het toetje brengt ze ons naar een toetjes restaurant waar ze creatief zijn met mango´s. Mango ijs, mango pudding, mango cake; mangolicious! 

Ritje met de tram door Central

Hierna nemen we de ferry naar Hong Kong Island en stappen hier in de authentieke stadstram die al sinds 1904 operationeel is. We bezoeken ook het hippe uitgaansgebied Soho waar alle expats samenkomen. Iedereen loopt er erg upper-class en high-fashion uit. Leuk mensenkijken dus, maar aangezien een biertje hier 8 Euro (!!) kost, besluiten we dat het verstandiger is om even bij de 7-Eleven langs te gaan...
De volgende dag regent het flink en houden we een lange koffie-leut sessie in een van de barretjes. Ook bezoeken we de Hong Kong Tourist Board om ons in te schrijven voor een paar gratis activiteiten. ´s Middags eten we bij Din Tai Fung. Dit restaurant heeft een Michelin ster gekregen (maar niet aangenomen, omdat ze bang waren dat het veel klanten zou afschrikken!) en staat bekend om de heerlijke Dim Sums. We hebben allemaal kleine gerechtjes geprobeerd, allemaal even lekker. Na het eten nemen we afscheid van Ping, die ons weer moet verlaten.


Couchsurfen in Hong Kong

Terug bij het hotel zien we dat de Couchsurf-bom die we hebben uitgestuurd zijn werk heeft gedaan en de volgende dag ontmoeten we onze hosts Raphaele en Shane tijdens de Hong Kong Yearly Kids Kungfu Competition. Shane is Kungfu leraar cq stuntman en zijn pupillen doen mee aan de wedstrijd; erg tof om alle Kungfu Kids in de weer te zien.

bakker Joep aan het werk

´s Middags piepen we er tussenuit voor onze gratis Cake Baking Course van de Tourist Office. We maken de befaamde Wife Cakes en na de les mogen we een zak gebak meenemen. Nice! ´s Avonds eten we met Shane en Raphaele en leren we ze wat beter kennen; het is een leuk stel.


Urban Jungle: Hong Kong Park

De volgende dag verkennen we het zuidelijke deel van Hong Kong Island en nemen een duik in de zee bij Stanley. Hier is het erg relaxed en er zijn veel surfers in het water. Daarna is het tijd voor onze gratis Tea Appreciation Course in Hong Kong Park. Wederom erg leuk (en lekker!). We lopen via de Botanical & Zoological Garden –waar ze erg bijzondere dieren hebben- en Central Market naar de 800-meter lange roltrap naar Soho. Deze blijkt uit heel veel losse roltrappen te bestaan, dus is niet zo indrukwekkend als we dachten... ´s Avonds krijgen we Kungfu-les van Shane; we mogen deelnemen aan zijn klasje in Victoria Park. Erg cool en het resulteert tevens in een flinke portie spierpijn de volgende dagen! 

10.000 buddha´s

De volgende dag bezoeken we Raphaele op de Universiteit (ze is lerares Frans). Hier luisteren we naar een Mexicaanse professor die een (saaie) lezing geeft over de Maya´s en de omstreden theorie van het einde van de wereld in 2012. Hierna bezoeken we 10.000 Buddhas, waar we al traplopend langs heel veel gekke-bekken trekkende buddha´s lopen. ´s Avonds koken we een lekker maaltje voor onze hosts om ze te bedanken voor hun gastvrijheid.


Ons privé strandje op Lantau Island

Na onze rituele Mc Donalds koffie, nemen we de volgende ochtend de metro naar Lantau Island. Het zonnetje schijnt en we vinden een prachtig privé strandje. Om hier te komen, moeten we een half uur door een semi-jungle met spinnen en vlinders lopen, maar dan komen we uit op een klein, verrassend paradijsje. Wat een contrast met de stad! We zwemmen lekker in de zee en verbranden daarna op het strand. ´s Avonds rent Joep op en neer naar het dorpje om eten te halen; dit peuzelen we daarna op voor ons tentje bij het kampvuur. Dus dit is ook Hong Kong? Genieten!

Meer foto´s Hong Kong

English Corners en een plotselinge vlucht uit China



Boer op het land aan het werk

Vanaf Guilin nemen we de bus naar Yangshuo. Overal om ons heen rijzen groene karststeenheuvels op. Nog nooit hebben we zo´n bijzonder landschap gezien. Bij de Englisch Academy aangekomen, worden we meteen wegwijs gemaakt door twee Nederlandse scholieren die hier twee weken hebben doorgebracht en we krijgen onze eigen kamer in een studentendormetory. Na een kennismaking met de leraren en de andere vrijwilligers (waaronder onze Engelse vrienden, Laura en John), maken we een verkenningsrondje in Yangshuo en ´s avonds gaan we met dezelfde groep wat drinken. Het begint met een biertje bij de rivier en eindigt ergens bij een dakterraskroeg. Erg leuk allemaal. 

Ja, het is warm in Guilin.

De volgende dag besluiten we om na het ontbijt fietsen te huren en samen met John, Laura en nog wat andere studenten gaan we op pad. 

De Chinezen bambooraften er op los

De studenten weten mooie landweggetjes die langs de Li rivier leiden en we zien de Chinese toeristen met supersoakers op bamboe rafts van de rivier afdrijven. Na het fietsen eten we een pizzaatje en duiken nog even de kroeg in. Hier ontmoeten we Craig, een Canadees die lesgeeft op de school. Hij is ook een klimmer, dus we spreken af dat hij ons de volgende dag wat leuke routes laat zien. Guilin is een waar klimmersparadijs met alle bergen, dus dit is voor ons een must.


Joep aan de klim bij de
Chicken Cave

Helaas regent het de hele volgende dag, maar geen nood; er is een grot waarin we kunnen klimmen! De zogenoemde ¨Chicken Cave¨. We leven ons hier uit op een aantal routes gegradeerd van 5b tot 6b. Ook hangt Joep nog een toprope uit voor een 6c. De mega overhang in deze route blijkt echter te hoog gegrepen na zeven maanden van weinig klimmen. Toch fijn om weer eens even aan de rots gevoeld te hebben. En Craig was aangenaam gezelschap met zijn goede klimervaring en sterke verhalen (waar of niet), dus we hebben ons goed geamuseerd.
 

De vrijwilligers!

Op maandag maken we ons ´s middags een uurtje nuttig op de school met het bellen van oud-studenten. We moeten ze een paar vragen stellen over hoe hun de opleiding vonden en of ze geïnteresseerd zijn in een vervolg. Grappige telefoongesprekjes. Sommige slimmerikken vragen zelfs meteen ons Skype adres, zodat ze af en toe Engels kunnen babbelen. Helaas regent het weer, dus daarna gaan we met wat studenten en John en Laura koffie drinken (en een gruwelijk lekkere Snickers-milkshake naar binnen slurpen!) ´s Avonds hebben we onze eerste English Corner; we krijgen allemaal een eigen klasje van 4 tot 10 personen om twee uur mee te babbelen. We weten niet goed wat we ervan moeten verwachten, maar de tijd vliegt om. Het maakt niet uit waar de twee uur mee gevuld worden, als er maar Engels wordt gesproken. 

English Corner klasje van Angélique

Joep´s groep wil een spelletje doen; iedereen schrijft een vraag op en deze worden vervolgens verloot en iedereen moet eerlijk antwoord geven (de meest choquerende vraag was ¨Did you have a one-night stand in Yangshuo¨. Rara, wat het antwoord was...). Bij Angélique was onze reis, werk en cultuurverschillen een grote hit. 

Bambooraft in de Li rivier

Op onze laatste dag in Yangshuo hebben we weer fietsen gehuurd en zijn we ´s middags nog wat gaan rondtouren in deze prachtige omgeving. ´s Avonds is het weer tijd voor een English Corner. We krijgen ieder weer een ander groepje en ook nu zijn de twee uur zó om. Een jong, Zwitsers stel is ook bij de school gearriveerd en na de les horen we dat ze per ligfiets vanuit Zwitserland naar China zijn gereist, met hier en daar een bootovertocht en wat busritjes. Natuurlijk testen we de übercoole retro ligfietsen evenuit. Het is even wennen in de bochtjes, maar het gaat best lekker eigenlijk!


Mannen in blote borst aan het bier.
Lekker.

Tijd voor visum- en paspoort zaken. De volgende dag vertrekken we hiervoor per bus naar Guangzhou. In ons hostel komen we de Franse Camille tegen. Met haar gaan we ´s avonds wat eten en drinken in wat streetfood toko´s. Erg gezellig. 

Nieuwsgierig aapje in de trein

Een van onze plannen in Guangzhou was het aanvragen van een nieuw paspoort. Na heel wat gezoek vinden we de volgende morgen eindelijk de wolkenkrabber waarin de Nederlandse ambassade verstopt zit. Helaas vertelt de receptioniste ons dat de ambassade gesloten is wegens een feestdag. Wij geloofden er niets van, want welke feestdag is er immers op 17 mei? Hmm. Hemelvaartdag dus, dit zien we bij nader onderzoek op internet... We taaien dus maar weer af. We moeten ook ons China visum verlengen bij het PSB, dus even later staan we daar op de stoep. Een paar loketten later blijkt dat we geen verlenging kunden aanvragen, omdat er in Angélique ´s noodpaspoort geen lege pagina´s meer zijn. Aangezien ons visum morgen verloopt, moeten we snel een Plan B verzinnen. Hongkong lijkt de beste oplossing te zijn; dichtbij en visum-vrij (dit rijmt!). Nog dezelfde avond stappen we in de hogesnelheidstrein om naar Hong Kong te ´vluchten´...!

Paardenblikken op de Zijderoute en roze kuikentjes

Op de Zijderoute

Eten en drinken? Check.Tent? Check. Goed weer? Check! De Hua Dian Ba wandelroute (ook wel de Bloemenvallei) loopt over het oude pad van de zuidelijke Zijderoute. Na een boswandeling komen we uit op een uitgestrekte hoogvlakte die tussen de bergruggen verstopt ligt. De wolkjes aan de hemel laten spelende schaduwpartijen achter op het gras; een mooi gezicht. Her en der staat vee te grazen en ook vinden we uit waarom we zo weinig Rhodondendrons zien bloeien. Een oud vrouwtje plukt alle bloemen van de bomen en stopt ze in een rieten mandje! We verstaan elkaar niet, maar ze zal er wel thee van maken. 

De hoogvlakte van Hua Dian Ba

Via een klein smal paadje lopen we aan de andere kant weer een bos in. Tegen de avond vinden we een mooi, verscholen plekje in het bos waar we ons tentje opzetten. Vanuit onze stek, zien we de locals passeren die met hun volgeladen vee teruglopen naar hun huizen in de dorpen beneden. Een wandeling die zeker twee uur duurt. Omdat we ons gedeist houden, zien merken de meeste mensen ons niet op, maar de paarden kijken wel allemaal even op. Geinig.
 

Chinese toeristen zijn een
bezienswaardigheid op zich

Na een koude nacht, dalen we de volgende morgen af en nemen een bus terug naar Dali.
Vanuit Dali trekken we verder naar Kunming. Hier vinden we een relaxed Youth Hostel waar we een paar dagen blijven. Het grote dakterras kijkt uit op de neonlampen van de shopping malls en de K-TV´s (karaoke tenten) en we kunnen een potje tafeltennissen en poolen (en in het laatste blijken we echt extreem slecht te zijn).


Funky kuikentjes te koop!

We bezoeken hier de lokale Bird Market, waar ze niet alleen groene, blauwe, paarse en roze kuikentjes verkopen, maar ook vogelspinnen, slangen, schorpioenen, schildpadden, miljoenpoten en kevers zo groot als een hand. Alle dieren zitten in kleine hokjes en iedereen zit er met de neus bovenop. Verder worden er vooral heel veel gadgets verkocht; het blijft natuurlijk wel China. 

Opa is klaar om te vliegeren

Op zondag komen hele families samen in het park. Kleine kinderen crossen rond op mechanische paarden en oude mannen amuseren zich met vliegeren. Omdat het touw 500 meter lang is, zijn ze hier de hele dag mee bezig. De oude vrouwtjes spelen ondertussen cricket.
In het Youth Hostel leren we Gustavo en Amparo kennen uit Colombia. En ook maken we kennis met Laura en John uit de UK, die na hun bezoek aan China per fiets van Istanbul naar Amsterdam gaan.
  De volgende dag nemen we de nachttrein naar Guilin in de regio Xichang. We delen onze coupé met een vriendelijke Chinees op wiens laptop we de film WE kijken. Helaas is de accu op, 5 minuten voor het einde van de film... Wie de film kent, mag ons het einde verklappen! 

Afkoelen aan het water in Guilin

Goed uitgeslapen komen we in het drukkend warme Guilin aan. De luchtvochtigheid is hier enorm hoog en in ons hotel springen we eerst even onder de douche om af te koelen. Ook deze stad is weer erg groot. Het ligt aan de Li-rivier en overal om ons heen rijzen groene, karststeen bulten op tussen de hoogbouw. Een bijzonder gezicht.We proberen in deze hitte niet te veel te bewegen en amuseren ons op een terras met een koud biertje en pizza met mensen-kijken.


Chinese volklore in Guilin

We willen graag ons visum verlengen, dus de volgende dag staan we op de stoep bij de PSB voor de aanvraag. Hier krijgen we te horen dat de verwerking 11 dagen duurt, in plaats van de standaard 5 dagen.
Omdat we ook een nieuw paspoort moeten aanvragen bij de ambassade (de visumpagina´s van ons noodpaspoort zijn al vol), is dit voor ons geen optie (lang verhaal, korte versie). We besluiten om naar het populaire, groene Yangshuo te vertrekken, dat iets lager aan de Li-rivier ligt. Via www.CouchSurfing.com komen we in contact met een Private English Academy waar we ´s avonds twee uur English Corner kunnen geven in ruil tegen kost en inwoning. We zijn benieuwd!

Dansende bouwvakkers en véél Chinese toeristen



Sóó civilized!

We zijn klaar voor onze eerste trein ervaring in China... en die brengt ons van Emei naar Xichang. Het instappen lijkt meer op het boarden van een vliegtuig. We gaan eerst door een poortje waar ons kaartje gecontroleerd wordt. Ook de bagage gaat door de scanner; het nieuwe zakmes mag niet mee de trein in, dus Joep is het tweede mes kwijt deze reis. Op het perron worden we vriendelijk op de juiste plek gedirigeerd en als de trein aankomt, staat er bij elke deur een conducteur die nogmaals je kaartje checkt. Elke wagon heeft ook een eigen stewardes die de hele reis eten en drinken verkoopt en de boel opgeruimd houdt. Wanneer we bijna op onze bestemming zijn, worden we zelfs gewaarschuwd, zodat we ons station niet missen. Daar kan de NS nog wat van leren!


Workers Day festival in Xichang

Als we ´s avonds laat in Xichang aankomen, duiken we ons bed in en de volgende dag boeken we meteen een buskaartje  om de dag erop naar Lijiang te reizen; een rit van 10 uur over 300 km hemelsbreed. Bij het busstation in Xichang vinden we een goedkoop, shabby hotelletje. Goed genoeg voor één nacht. Xichang is een grote stad met veel hoogbouw en winkels. Het is ook interessant om het contrast met het oude stadsdeel te zien, waar het tempo heel wat lager ligt. Bijzonder vinden we ook de inloop-tandartsen op straat. Erg hygiënisch lijkt het ons niet... We vinden een groot plein waar een podium is opgebouwd. ´s Avonds begint het steeds drukker te worden en lopen er veel groepen mensen in allerlei kostuums rond.

Steegje in Lijiang

Wij staan lekker nieuwsgierig bij de hekken te kijken en wanneer de show begint, worden we zomaar naar binnen gevraagd en krijgen we twee stoelen aangeboden, inclusief een flesje water, een klapperding en een rood vlaggetje om mee te zwaaien. We vallen op omdat we de enige westerlingen zijn hier (Xichang staat bij niemand op de planning, want er is verder niks te zien). Het blijkt het feest voor de Dag van de Arbeiders te zijn. We worden getrakteerd op allemaal voorstellingen om de ¨Working Class Hero´s´ te eren. Operazangers en dansende bouwvakkers en zo. En uiteraard schitterend vuurwerk! Er zijn veel jongelui die met ons Engels willen babbelen, dus uiteindelijk zien we weinig van de show. Onder de jeugd valt Joeps nieuwe kapsel erg in de smaak, evenals zijn mooie Westerse neus en ook het ´gouden´ haar van Angélique doet het goed.

Cute!

De volgende dag beginnen we aan de busrit van 10 uur, die er 12 worden. Als we ´s avonds in Lijiang (regio Yunnan) aankomen, vinden we een leuk hotelletje in de oude stad. Het koelt hier flink af, want de stad ligt op 2400 meter. Heel fijn dus dat we electrische dekens krijgen hier! Lijiang is een grote stad (alle steden zijn gigantisch in onze ogen) met een kleurrijk, oud en vrij authentiek gedeelte vol met kleine bruggen over grachtjes. Het is hier overladen met Chinese toeristen, maar die zijn wel grappig om naar te kijken.


Angélique aan de rots

Na een lekker slenterdagje in Lijiang nemen we de bus naar Dali. Ook deze stad staat bekend om het oude stadsdeel en tot onze verbazing is het hier nóg toeristischer. Een hoog Disney-gehalte dus. Dali is gelegen aan een gigantisch meer en van alle kanten omringd door bergen. In de omgeving van Dali kan geklommen worden, dus de volgende dag huren we het klimmateriaal bij ClimbDali en na een stevig ontbijt zet Adam, de oprichter van ClimbDali, ons af bij het begin van de Shimenguan kloof. Hier zijn heel wat (nieuwe) routes te vinden. Het weer is prachtig en het is zelfs erg warm om te klimmen.

Pootjes weken na het klimmen!

Ter afsluiting van de klimdag baden we nog even lekker met de voeten in het kristalheldere bergwater. Tijdens onze wandeling terug naar de grote weg, krijgen we een lift van een lokaal echtpaar en een uur later worden we in de stad afgezet. Fijn! ´s Avonds stillen we onze honger in een fijn BBQ-kraampje op straat, erg lekker. 


Rijstvelden bij Dali

De volgende dag verkennen we Dali en omgeving met een wandeling naar het meer via een landbouwgebied waar de locals op het land aan het werk zijn. Mooi om te zien.

We besluiten dat we een trekking in de omliggende bergen gaan doen, waar mooie graslanden en kleine dorpjes in de hogere valleien liggen. Hua Dian Ba heet het gebied, ofwel de Bloemenvallei...!

• Nieuw! Nieuw! Update foto´s China  
• Video: The Ultimate Step Workout... 52km traplopen Mount Emei

Panda´s, karaoke en de dikke teen van buddha

 

Dating in het park

Op de luchthaven van Kathmandu wisselen we onze laatste Nepalese Rupees in voor Dollars; het is verboden om deze het land in- en uit te nemen. We hebben tijdens de vlucht naar Kunming uitzicht op de Mount Everest. In Kunming stappen we over en moeten opnieuw door de controle, waar Angélique in haar kruis gegrepen wordt door de check-mevrouw. Dus...? Vanuit Kunming vliegen we door naar Chengdu. Bij aankomst in het hotel blijkt dat we de eersten zijn die via bookings.com hebben geboekt en we krijgen zomaar een gratis taxirit, een gratis drankje en een gratis bezoek aan het Giant Panda Research Center!



Eendje eten?

In Chengdu valt ons meteen op hoe commerciëel en ontwikkeld de stad is. De vrouwen dragen sexy kleren met hoge hakken. Je ziet echt de meest bijzondere outfits en kapsels. In het park staan mensen zonder gêne luidkeels karaoke zingen. Ook doen mensen (jong en oud, hip en ouderwets) met een uitgestreken gezicht een soort supergay aerobics dansje. De overheid schijnt dit te financieren. Hilarisch. In het park is ook een datingpad met een waslijn vol contactadvertenties. Hier is het natuurlijk erg druk. Joep waagt het om in Chengdu naar de kapper te gaan. Het is lastig om een Chinees in het Zerums uit te leggen wat je precies wilt. De meeste mensen hier spreken geen woord Engels... Gelukkig hebben we in Nepal een vertaalboekje gevonden NL-Chinees. Dat is nu goud waard voor ons. Het kapsel is best geslaagd.


Panda knabbelt bamboo

De volgende dag bezoeken we het Giant Panda Breeding Research Center. Angélique kijkt er al een week naar uit... en het is ook echt heel bijzonder. Er rennen rode panda´s rond en er zijn veel reuzenpanda´s met zelfs een paar schattige babypanda´s. We hadden begrepen dat ze niet veel meer doen dan slapen en eten, maar wij zien een stel hyperactieve rondrennende, etende, boomklimmende, koprollende, spelende panda´s. Heel cool.
´s Avonds eten we in Chengdu op straat BBQ stokjes. Dit is een populaire maaltijd en de tentjes zitten overal vol met mensen. Daarna trekken we op het dakterras van ons hotel een fles Chinese wijn open (Great Wall)... en ieks, helaas is die niet te drinken. 

 

Giant Buddha

De volgende dag rijden we naar Leshan om de Giant Buddha te bezoeken. Deze rakker is 70 meter hoog en uit steen gehouwen in een rots die uitkijkt op een rivier. Het is hier superdruk met Chinese toeristen, waarvan vooral de jeugd het enorm kicken vindt om met ons op de foto te staan, en met het bekende ´peace´ teken natuurlijk! We lopen flink wat trappen af om bij de gigantische tenen van de buddha te komen. En daarna weer alle trappen op naar het hoofd van Buddha. Een vermoeiende trip, want het is snikheet. Gelukkig kunnen we daarna uitpuffen in de bus naar onze volgende stop: Mount Emei. Hier spreken we een stel uit Australië , die hebben de wandeling naar de top van Mount Emei al gemaakt. We zijn erg benieuwd hoe deze ons gaat bevallen, want de volledige route naar de top bestaat uit... trappen. Heel veel trappen. Het is in totaal 52 kilometer traplopen! 

Knielen voor buddha

De volgende dag lopen we met onze backpacks trap op, trap af en trap op. Het is weer erg warm. We lopen we door prachtige bossen, komen we voorbij oude tempels en zien we wat aapjes met babies. De Chinezen zelf zijn niet erg van de fysieke activiteit en nemen de kabelbaan naar boven. Bij de plek waar deze aankomt, is het een groot circus met Chinezen die eruit zien alsof ze de Mount Everest gaan beklimmen. Ze lopen een rondje en gaan dan weer met de kabelbaan naar beneden. Tegen de avond komen we aan bij een klooster waar we overnachten. Ter cooling-down lopen we nog even naar een vleermuizengrot iets verderop, waar de vliegende muizen ons om de oren vliegen. Na een goede maaltijd in het sfeervolle, oude klooster luidt een monnik de avondklok in op een gong en kruipen we vroeg in ons bed.

Een van de tempels op Mount Emei

´s Morgens regent het en we wachten een uurtje voor we op pad kunnen. Na het passeren van weer een klooster, zien we een jonge Chinees met een grote aap op zijn rug. We kijken even vreemd op van dit vreemde gezicht; het ziet er zó bizar uit. De aap is bijna net zo groot als de jongen! Wanneer de jongen ´Help me!´ begint te roepen, beseffen we dat de aap niet helemaal gewenst is. We rennen op de jongen af en de aap springt van zijn rug. De Chinees is helemaal van de kaart. De brutale aap heeft alle ritsen van zijn rugzak opengetrokken en de complete inhoud op de grond gegooid op zoek naar eten. Twee meter verderop zit meneer aap rustig te genieten van een zak chips en een pak koekjes. Mission accomplished!

Leo, de apenvriend

We lopen dus niet voor niets met een stok rond en de waarschuwingsbordjes voor ´terrible monkeys´ staan er niet voor de lol. Dankbaar als hij is, vergezelt Leo Kang (zo heet de monkeyman) ons naar de top van de berg. Iedereen die we tegen komen, krijg t vervolgens het broodje aap –verhaal te horen. Bovenop de berg zien we de Golden Temple en Leo wordt gek van blijheid. Hij vindt het prachtig (en wij vinden het superkitsch). We nemen afscheid van Leo en nemen de kabelbaan naar beneden. Dan moeten we nog een uur met een bus, waarin maar liefst 4 mensen moeten overgeven. Heerlijk, die bergslingerweggetjes!

De volgende dag willen we met onze lamme benen de trein nemen naar Xichang, maar helaas is deze al vol. We vinden een goedkoop hotel in de buurt van het station, met uitzicht op een betonmuur (dit zijn de goedkoopste kamers hebben we uitgevonden). Onze eerste week in China zit erop... en is voorbij gevlogen!



Ons maaltje wordt bereid

• In China geldt internet censuur, dus we kunnen hier zelf niets op Blogspot, Picasa, Youtube, Facebook, Twitter etc.. plaatsen. Behalve via een sneaky zijweg dan.

• Het Chinese toerisme is enorm in opkomst, maar buitenlandse toeristen zien we weinig.
• Omdat de Chinezen bijna geen Engels spreken (en wij geen Chinees) proberen we het met gebarentaal. Maar dat werkt niet echt; ze tellen bijvoorbeeld heel anders met de vingers.
• De toiletten hebben hier niet altijd deuren, dus als je binnenloopt zie je mensen meteen in vol ornaat en in volle actie gehurkt zitten. Even slikken. Dat wel.
• De rochel van de Chinees komt van ergens erg diep. En wordt daarna met volle kracht op de grond gedeponeerd. Of in de bus in de prullenbak.

Bekijk de video van de reuzenpanda´s

Foto´s China